Şimdi Filizlen

Bir tohum, içinde patlamayı bekleyen bir çiçek bahçesi taşır. O bahçeye ulaşmak için kimseden emir almaz. Toprağın içinde gideceği yol haritası, kabuğu kırmak için çektiği acı... çok daha fazlası. Hepsini bir deneyimle yönetir. İşte asıl soru burada. Bu deneyim nereden geliyor? Tohum, hiç filizlenmemişken, nasıl filizlenmeyi biliyor? Tohum, deneyimsiz midir?

Tohum toprağa düştüğünde, hiçbir şey bilmiyormuş gibi görünür. Aslında içinde, geçmişten gelen sayısız neslin sıkıştırılmış bilgisini taşır. Hangi derinlikte kök salması gerektiğini bilir. Köklerin kalınlığı için geçmesi gereken süreyi bilir. Filiz vermek için ne kadar bekleyeceğini bilir. Kabuğunu ne zaman kıracağını bilir. Bunların hiçbirini "öğrenmez", çünkü zaten içinde kodlanmıştır. Tohum miras alınmış bir deneyim ve kararlılık ile doğar.

Peki, lider için aynı şey söz konusu mu? Lider kendi içinde deneyim kodlaması ile mi doğar? Liderliği yaşamına kodlayarak mı ilerler? İnsan kendi yaşamından, izlediği modellerden, doğadan deneyim çıkarır. İnsan; tohumdan deneyim çıkararak, açık bilinç ve gözlem becerisi ile lider olur. Tohumdan hayatta kalma bilgisini öğrenir. Zorlu koşullarla başa çıkmayı öğrenir. Zaman kavramının gücünü öğrenir. Acele etmemeyi, esneklik ve uyum ile yol almayı öğrenir. Kabuk kırmayı, dönüşüm için katlanılması gereken acıyı öğrenir. Lider kendinden önceki başarısızlıklardan ders çıkarandır. Kabuğunu kıramayanın dönüşemediğini öğrenir. Gözlemleri ve sessizce özümsediği dersler onu ileri taşır. Gerçek liderlik; güncelde yaşanan vaka anında oluşmaz. Liderliğin toplamda bir stili vardır. İçselleştirilmiş, deneyimselleştirilmiş geçmişin bugüne yansımasıdır.

Tohumun bilgisi geçmiş deneyimlerin toplamıdır. Toprağın nemini, ışığın yönünü, mevsim geçişlerini hisseder. Bu, bütün canlılarda otomatik çalışan davranış ve deneyimlerle içine yerleşmiş fizyolojik akıl olarak adlandırılan bir bilgeliktir. Kriz anında yapması gerekeni bilir. Sonbahar geldiğinde, büyük vazgeçişleri vardır. Yine zaman, sabır, ahenk ile kıvamda bir stil vardır. Önce yapraktaki besini sessizce çeker. Yaprak hafifçe solar, içi boşalır. Sonra yaprak, bir ahenk içinde renk değiştirir. Ayrılık öncesi en güzel halini gösterir. Ve en son, kökünden değil dalından, bir vedanın hafifliğiyle uçar gider.

Bir lider en değerli deneyimi stile dönüştürendir. Her krizi daha önce yaşamamış olabilir. Gerçekleşen küçük işaretler, bir hayal kırıklığı, bir bekleyiş, bir direniş, bir vazgeçiş, bir terk ediş... Lider, büyük anlarda aslında geçmiş deneyimleriyle hareket eder. Dönüşüm, acıyla test edilerek pekişir. Lider acıdan sonra gelecek olan hazzı bilendir. Kişi kendi kabuğunu kırdığında doğar. Mücadele ile edinilen bilgi kıymetlidir. Anlık olarak acıdan kaçmak yerine toplamda hazzı unutmayan liderdir. Bu nedenle lider karar almadan önce işaretleri okumayı kendine şiar edinmelidir.

En önemli nokta şu, tohuma dışarıdan kimse "şimdi filizlen" demez. Zamanı, sabrı, acıyı yönetme kararı içeriden gelir. Bu da bize liderliğin en derin biçimini gösterir. Lider önce kendi kendini yönetebilmelidir. Bir kişi başkalarına liderlik etmeden önce, kendi içindeki zamanlamayı, sabrını ve acısını yönetebilmelidir. Dışarıdan gelen bir otorite, bir tohumu zamanından önce çatlatırsa tohum ölecektir. Ancak tohumun kendi içsel olgunluğu onu dönüştürür. Aynı şekilde bir insan da dışarıdan gelen baskılarla lider olamaz. Kendi deneyim ve deneyim transferi ile gerçek anlamda lider olur.

Gerçek liderlik gücü, dışarıdan otorite ile gelmez. Kişinin kendi deneyimleri doğru yönetebilmesinden doğar. Tohum, kendi bahçesinin lideridir. Ve her lider, aslında kendi içinde taşıdığı bu tohumu doğru zamanda filizlendirebilen kişidir.